image2

De kunst van het leven: inspiratie

Op deze pagina leest u verschillende meditatieve teksten.
Wie weet is er één bij die u aanspreekt.
Wie weet komt u op het spoor van mijn praktijk.

Pinksteren

Vandaag Pinksteren spreekt de kleur van de bloem in mijn voortuintje en ik voel het zachte ruisen van de wind: Liefdekracht in je ziel, wijsheid en goede moed om getroost te leven.  Het komt je aanwaaien!

Serenity

Innerlijke vrede en rust 

ook als logisch denken niets oplost.

Innerlijke vrede is vertrouwen dat God een wonderlijke oplossing heeft.

Geloof is de sleutel tot ervaren van zulke wonderen. 

Vrede is in je, ook temidden van grote zorgen. Het is fout te denken dat je pas ‘happy’ bent als er geen problemen zijn-die komen van buitenaf! Het tegengestelde werkt: werk eerst aan je innerlijke vrede en groei in je eigen ‘liefdekracht’ – en angst verdwijnt.

Anderhalve meter rouwen in Coronatijd.

Toen was geluk nog heel gewoon….

Ze was nog even bij haar man geweest. Gelukkig sprak zij lieve woorden, streek met haar hand over zijn wang, omarmde hem en gaf hem een dikke zoen toen zij weer naar huis ging. Het was moeilijk voor haar zo gescheiden van haar man te moeten leven. Daarom ben je toch niet getrouwd, om zo samen te moeten eindigen: hij in een verpleeghuis en zij ‘thuis’ waar de ziel uit huis verdwenen was.

Ingrijpende verandering

Nu plotseling kreeg haar man een hartstilstand en overleed. Hij was over-het-lijden-heen. Maar voor haar was het verlies heel heftig, emotioneel, maar ook heel lijfelijk. Ze kon hem niet meer aanraken.
Maar ook haar zus kon niet bij haar komen om haar te omhelzen. Elkaar aanraken is juist in een periode van rouw zo belangrijk. Het voelt alsof je even beschermd wordt in een tijd waarin jezelf moet over-leven. Ook wanneer je familie of vrienden ontmoet die jouw geliefde ook zo goed gekend hebben kan je huilen. Tranen komen en verdriet kan je delen. Dit is in deze Coronatijd van anderhalve meter afstand ineens zo buitengewoon duidelijk belangrijk.
Een enorme worsteling vind plaats: je geliefde moeten missen, maar ook geen afscheid kunnen nemen met dierbaren, niet samen ‘gedenken’ omdat de meesten toch ‘thuis’ moeten blijven.

Wat nu?
De enige mogelijkheid is om je gevoelens en emoties proberen op te schrijven. Maar hoe moet dat wanneer je verdriet te groot voor woorden is. En toch is het goed om hoe gebrekkig dan ook je emoties te delen met anderen. Zo is Facebook tegenwoordig een medium voor 30+ers. Jongeren hebben meer met Instagram. Maar ouderen zijn niet zo thuis in de social media. En toch is het belangrijk om verdriet te delen want rouwen is een sociaal gebeuren. In vroeger tijden zaten de huizen vol met mensen om elkaar te steunen.
Nu komt er niemand.
Voor een rouwproces is dit heel erg. Mensen zijn toch al gauw geneigd om de pijn van het gemis te vermijden en zoeken afleiding. Nu in deze Coronatijd van zorg, virus en eenzaamheid is het goed om stil te staan. De tijd te nemen om te zoeken naar wat je samen verbond in muziek, foto’s of belevenissen. Mooie herinneringen die nu ineens zo kostbaar zijn opschrijven. En ja, deel deze maar met vertrouwde mensen om je heen. Zoek naar je bron van leven. En bedenk: wij leven na Pasen, het feest van hoop en het leven wint het van de dood. Houd de dood niet weg in je leven, maar zoek je levenskracht!

Hoe naast-be-staan?

Wanneer je iemand kent in groot verdriet om het verlies, stuur dan in deze anderhalve meter rouw een kaartje. Of bel even op, hoe moeilijk je dat ook vindt. Maar je kan beter zeggen: ik weet niets te zeggen dan dat je niets laat horen. Niemand mag vergeten worden. Niemand mag alleen ‘staan’.
Doe praktisch iets: kook voor iemand. Schrijf er een lief briefje bij.
Blijf verbinding zoeken met iemand in rouw want mijn ervaring is dat mensen in rouw het moeilijk vinden om zelf contact te zoeken. Juist als iemand een waardevolle verbinding is kwijtgeraakt is het zo belangrijk verbondenheid te merken. Niet kan je het verdriet om het gemis wegnemen en probeer dit ook niet door goedbedoelde opmerkingen! Maar geef die ander de ruimte om pijn te erkennen en te delen. Houd kostbare herinneringen levend. Daarin ontstaat verbondenheid in de wetenschap dat er een andere tijd aanbreekt.
Want in onze donkere tijd van eenzaamheid is een Licht opgegaan van een levende lieve kracht die jou bedacht om deze wereld mooier te maken.
Ik wens je gezondheid en liefdekracht.
Rianne Noordzij

Stille week in een Stille tijd 2020.

In deze stille tijd van afzondering en eenzaamheid vanwege het Coronavirus gaan de seizoenen door. De lente bloeit als nooit tevoren en zondag zal het Pasen zijn.
Maar wij….kunnen niet schuilen bij elkaar, iemand bij wie je je veilig voelt
niet als we bang zijn en het te donker is.
Zorg om de gezondheid van die jou lief zijn. Er is angst en tegelijk hoop!
Je dagelijkse werk is radicaal anders. Aan de ene kant even niet die drukke dagen, maar tegelijkertijd het gemis van collega’s, de belhamels, tegelijk de schatten en niet te vergeten wat jij betekent, wat jij uitstraalt, onbewust liefde delen, al is het maar aan die ene die zo gekwetst en getekend is. Er is niets dat je niet doet. Dan pas merkt de ander, merk jij hoe leeg het is zonder elkaar…
Het brengt ons deze week bij “The Passion” die vooraf gaat aan Pasen. Passie betekent lijden, maar Passie betekent ook liefde. Drie jaar lang vertelt Jezus overal waar Hij komt: Heb elkaar lief.
Jezus geeft de mensen hoop! Leerde niet over elkaar te heersen, maar elkaar te dienen.
Beloofde Hij meer dan Hij waar kan maken?

Op zoek naar nieuwe waarheid
van die eerste dag
waar liefde alles overwon
zelfs de dood…

En Hij brak het brood…Zijn leven voor jou gegeven.
Met die ene opdracht: deel de liefde die ik voel voor jou!

Rembrandt: Christus in de hof van Gethsemané.
Drie dagen op tot Pasen,
maar eerst door de diepte heen.

Waar schaduwen lang worden,
het duister daagt
klein en vergeten in de nacht
vechten tegen angst
Zie, Rembrandt etst een engel
onzichtbaar
overnachten in Gods schaduw
gedragen worden
draag mij aan Hem over
A Dieu, ook aan jou!

Jouw tranen

gezien

weerspiegeld

in het kruis

 

waarom heb je mij verlaten?

Antwoord!

Na drie dagen

heeft Hij mij aangesproken.

Met Pasen is een deur open gegaan
het Licht komt ons tegemoet
eens zal alles anders zijn!
Weet je gedragen door het Witte Licht.
Angst verdwijnt en levenskracht krijg je er voor terug!
Vier het feest van hoop en het wonder van het leven.
Van harte wens ik jou een blij Pasen.
Gezondheid en liefde.

Levensweg

Het leven van ieder mens is als een weg die bewandeld wordt. Een weg waarvan je niet altijd weet waar die naartoe leidt. Als je een doel wil bereiken dan kan de weg soms moeilijk begaanbaar zijn. Je komt allerlei obstakels tegen en hoe ga je om met teleurstelling en tegenslag?
De kunst van het leven is hoe je hiermee omgaat. Als je in de put zit is er altijd iemand die je de hand wil reiken om je eruit te trekken. Soms komt er net iemand op het goede moment, om je te helpen. Steek je hand uit om geholpen te worden, maar steek je hand ook uit om iemand te hulp te schieten. Wanneer mensen elkaar helpen is de levensweg veel makkelijker.

In een relatie tussen twee mensen ontstaat een onvermoede derde. Zoiets als één plus één is drie. Niet zichtbaar, maar toch aanwezig. Met wie heb jij die derde bij je? Mijn ervaring is dat de Geest van God goede interactie tussen mensen creëert. Meer nog: ik geloof dat God naar mensen omziet. Het is van levensbelang te leren gaan in de kracht van Zijn liefde. En….je bent nooit alleen!

Columns

ghandi

Beleven

“Be the change you wish to see in the world” is een tekst van Gandhi die de gift van vredevolle verandering gaf aan de onderdrukten.
Zo gaf moeder Theresa compassie aan de vergeten mensen. Zo gaf Abraham Lincoln de gift van menselijke waardigheid aan hen die geen recht van spreken hadden.
Grote mensen die de mensheid inspireerden in het geven van grote daden. Dit zijn ook belangrijke waarden van Rotary.
Mijn Rotary lidmaatschap is naast “Fellowship” voor mij een waardevolle bijdrage aan het welzijn van de mensen.

27 juli Tweeling

Een week eerder bezocht ik de begraafplaats. De roos stond er vanwege het warme weer wat verdord bij. Gisteren heb ik de roos op het grafje van Peters oudste broer verzorgd. Dit doe ik altijd de dag voor ‘hun’ verjaardag.
Toen ik aankwam stond één roos in bloei, de ander in de kiem gesmoord.
Een moeder vergeet nooit het kind dat zij onder haar hart gedragen heeft.